Waarom is dit belangrijk?
Een organisatie die een model van een ander inbouwt, blijft verplicht risico's te beheersen en kan een klacht indienen bij het AI-bureau als de maker de AI-regels schendt. Overheden leggen die plichten vast in contracten bij de inkoop van software voor publieke taken. Voor ambtenaren betekent dit dat zij afspraken in het contract moeten bewaken, want zonder tijdige klacht grijpt de toezichthouder niet snel in.
Zo werkt het in de praktijk
In de praktijk komt de aanbieder verder in de AI-waardeketen voor bij white-label-producten. Het bedrijf brengt het systeem onder eigen naam of merk uit. Eén softwarepakket kan bovendien meerdere AI-systemen bevatten, elk met een eigen aanbieder.
De richtsnoeren van de Europese Commissie verduidelijken wanneer verder trainen een nieuwe aanbieder oplevert. Dat gebeurt als de aanpassing meer dan een derde van de oorspronkelijke trainingsrekenkracht gebruikt. Bij een kleinere aanpassing documenteert de partij alleen de wijziging en de nieuwe trainingsgegevens.
De AI-verordening koppelt deze rol aan vaste toetsen. Artikel 25 noemt een nieuw merk, een grote wijziging of een ander gebruiksdoel bij een systeem met een hoog risico. De maker van het basismodel levert technische documentatie over mogelijkheden en grenzen.




