Waarom is dit belangrijk?
Een computer kan met een action language de gevolgen van mogelijke keuzes eerst nabootsen en daarna een passende werkvolgorde kiezen voordat er iets gebeurt. In de logistiek, bijvoorbeeld bij luchtvracht, helpt het model om laden, lossen en vluchten tussen luchthavens op elkaar af te stemmen. Planners en medewerkers krijgen een voorgestelde volgorde, maar een fout in die beschrijving geeft een schema dat op de werkvloer niet uitvoerbaar is.
Zo werkt het in de praktijk
Edwin Pednault van IBM Research stelde in 1987 ADL voor als action language. ADL legt vast dat een effect alleen geldt als een voorwaarde waar is. Planners zoals Fast Downward en LAMA zetten zo'n model om naar STRIPS en berekenen daarna een plan.
Onderzoekers vertalen action language C naar answer-setprogramma's. Dat zijn logische formules voor een solver. De solver gebruikt SAT-algoritmen en controleert of de handelingen een geldige reeks toestanden geven.
De planningsgemeenschap beschrijft die modellen in PDDL, een gedeelde action language. Ghallab en collega's legden PDDL in 1998 vast voor planningsdomeinen. De optie ADL in PDDL bundelt typen, gelijkheid en voorwaardelijke effecten.




