Waarom is dit belangrijk?
Onderzoek naar hersengebieden als geheel maakt het mogelijk om kunstmatige netwerken te bouwen die taken uit de echte wereld leren. In de zorg worden die modellen voorzichtig ingezet bij de diagnose en de behandeling van psychiatrische aandoeningen. Onderzoekers en zorgverleners krijgen daarmee in de praktijk extra hulpmiddelen, maar de computermodellen leren anders dan biologische hersenen en kunnen dus fouten maken.
Zo werkt het in de praktijk
Het Inria-team NERV bij het Paris Brain Institute bouwt brein-computerinterfaces zonder operatie. Met lerende rekenmethoden leest het team bedoelingen uit het hersennetwerk. Project RECOVER van het instituut gebruikt die interfaces bij revalidatie na een beroerte.
De groep Cognitive and Systems Neuroscience aan de Universiteit van Amsterdam onderzoekt geheugen in hersennetwerken. De vraag is hoe hersenschors en hippocampus samen herinneringen opslaan en ophalen. De groep onderzoekt ook de netwerken achter slaap en narcose.
Teams van Amsterdam UMC koppelen systeemneurowetenschap aan EEG, MEG en functionele MRI. Die technieken meten activiteit en tonen welke gebieden samen een netwerk vormen. Diepe hersenstimulatie en een magneetpuls via de schedel sturen een netwerk bij.




