Waarom is dit belangrijk?
Organisaties gebruiken biometrische gegevens om te controleren of iemand werkelijk de persoon is die een dienst of document aanvraagt. De overheid plaatst ze op de chip van reisdocumenten en mag ze alleen in uitzonderlijke gevallen verwerken. Voor inwoners betekent dat een verplichte afgifte bij de aanvraag van een paspoort, met een blijvend privacyrisico omdat de gegevens uniek zijn en zelden veranderen.
Zo werkt het in de praktijk
De politie zet CATCH in bij een onbekende verdachte, getuige of slachtoffer. Het systeem vergelijkt dat gezicht met gezichten in de Strafrechtketendatabank. Experts van het Centrum voor Biometrie beoordelen de mogelijke overeenkomsten als aanwijzing voor verder onderzoek.
Een onderzoeker van de NOVA School of Law bestudeert identificatie op afstand met biometrische gegevens. Het artikel beschrijft wanneer de AI-verordening, de Europese wet voor kunstmatige intelligentie, dit verbiedt. Het gaat om herkenning zonder actieve medewerking van de persoon.
De Autoriteit Persoonsgegevens eist een DPIA vóór identificatie met biometrische gegevens. Een DPIA is een toets van de privacyrisico’s. De politie voerde deze toets uit voor CATCH, dat als hoog-risico-AI staat geregistreerd.




