Waarom is dit belangrijk?
Dankzij het Resource Description Framework kunnen computers gegevens van aparte organisaties als één samenhangend netwerk lezen en doorzoeken. In de cultuursector publiceren musea, archieven en erfgoeddiensten hun digitale collecties als open data en koppelen die aan andere databanken. Onderzoekers en bezoekers vinden daardoor sneller verbanden tussen objecten uit verschillende collecties, maar foute of ontbrekende koppelingen geven onvolledige of verkeerde resultaten.
Zo werkt het in de praktijk
Wikidata, een project van de Wikimedia Foundation, bewaart feiten als Resource Description Framework. Medewerkers en programma's doorzoeken die feiten met SPARQL via de Wikidata Query Service. Die dienst haalt antwoorden uit een database voor verbonden feiten.
De hoeveelheid gegevens in Wikidata belastte de oude zoekdienst. De Wikimedia Foundation en Wikimedia Deutschland kozen daarom een andere zoekmachine, QLever. Gegevens over wetenschappelijke artikelen kregen een aparte zoekdienst, zodat de overige gegevens bereikbaar blijven.
R2RML is een standaard van het World Wide Web Consortium waarmee specialisten vastleggen hoe rijen uit een relationele database Resource Description Framework worden. Programma's bieden de gegevens aan via een SPARQL-eindpunt of als bestand. SPARQL is de zoektaal voor deze gegevens.




