Waarom is dit belangrijk?
Dankzij SPARQL kunnen aparte databanken met één soort vraag samen worden doorzocht. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed publiceert zo gegevens over monumenten en archeologische vondsten, zodat onderzoekers die bronnen kunnen hergebruiken. Voor studenten op school en professionals op het werk betekent dit sneller zoeken in open collecties, maar een verkeerde vraag of een ontbrekende koppeling levert een onvolledige uitkomst op.
Zo werkt het in de praktijk
Gebruikers van Wikidata stellen met SPARQL vragen aan een kennisgraaf. Een kennisgraaf is een netwerk van uitspraken, bijvoorbeeld over personen en kunst. De Wikidata Query Service voert de vraag uit en toont de uitkomst als lijst.
De werkgroep RDF en SPARQL van het World Wide Web Consortium werkt de taal bij. Het ontwerp beschrijft welke gegevens een vraag verplicht opvraagt en welke mogen ontbreken. De uitkomst kan een tabel zijn of een nieuwe verzameling gegevens.
Die taal is een webstandaard van hetzelfde consortium. Het document SPARQL Query Language legt de schrijfwijze en de betekenis van een vraag vast. Een apart deel over federatieve vragen beschrijft hoe één vraag meerdere bronnen doorzoekt.




